یادمـان رفت چرا پیک سحر ای مردم؟

جــرس قــافله و شـور سـفر ای مـردم

یادمـان رفت چــرا مــردتـرین آدمــها؟

دشت های عطش و خون و خطر ای مردم

چه کسی گفت که ایین شقایق مرگ است؟

و به نـابودی ما بـست کــمر ای مــردم

چه کسی گفت شقایق به فنا محکوم است؟

مگر از عشـق نداریم خــبر ای مـردم؟

هر که از آینه ها دل بکند گمراه است!

یادمان رفت مگر روز خطر ای مردم؟

فرصتی هست ! بیا باز کسی می گوید:

بـاید از قـوم هـوس کرد گـذر ای مـردم

«رضا یزدان پناه»